DEIZE
Diçionäio italian-zeneise
reagire
v. intr.
-
reagî
[rjaːˈdʒiː]
Coniugazioni
reagî
Indicativo
Presente
- mi reagiscio
- ti ti reagisci
- lê o/a reagisce
- niatri reagimmo
- viatri reagî
- liatri reagiscian
Imperfetto
- mi reagiva
- ti ti reagivi
- lê o/a reagiva
- niatri reagivimo
- viatri reagivi
- liatri reagivan
Futuro
- mi reagiò
- ti ti reagiæ
- lê o/a reagià
- niatri reagiemo
- viatri reagiei
- liatri reagian
Congiuntivo
Presente
- che mi reagisce
- che ti ti reagisci
- che lê o/a reagisce
- che niatri reagimmo
- che viatri reagî
- che liatri reagiscian
Imperfetto
- che mi reagisse
- che ti ti reagisci
- che lê o/a reagisse
- che niatri reagiscimo
- che viatri reagisci
- che liatri reagissan
Condizionale
- mi reagieiva/reagiæ
- ti ti reagiësci
- lê o/a reagieiva/reagiæ
- niatri reagiëscimo
- viatri reagiësci
- liatri reagieivan/reagiæn
Imperativo
- reagisci ti!
- reagimmo niatri!
- reagî viatri!
Participio passato
- m. s. reagio
- m. p. reagii
- f. s. reagia
- f. p. reagie
Gerundio
- reagindo