DEIZE
Diçionäio italian-zeneise
schizzare
v. intr.
-
schittâ
[skiˈtaː]
Coniugazioni
schittâ
Indicativo
Presente
- mi schitto
- ti ti schitti
- lê o/a schitta
- niatri schittemmo
- viatri schittæ
- liatri schittan
Imperfetto
- mi schittava
- ti ti schittavi
- lê o/a schittava
- niatri schittavimo
- viatri schittavi
- liatri schittavan
Futuro
- mi schittiò
- ti ti schittiæ
- lê o/a schittià
- niatri schittiemo
- viatri schittiei
- liatri schittian
Congiuntivo
Presente
- che mi schitte
- che ti ti schitti
- che lê o/a schitte
- che niatri schittemmo
- che viatri schittæ
- che liatri schittan
Imperfetto
- che mi schittesse
- che ti ti schittesci
- che lê o/a schittesse
- che niatri schittescimo
- che viatri schittesci
- che liatri schittessan
Condizionale
- mi schittieiva/schittiæ
- ti ti schittiësci
- lê o/a schittieiva/schittiæ
- niatri schittiëscimo
- viatri schittiësci
- liatri schittieivan/schittiæn
Imperativo
- schitta ti!
- schittemmo niatri!
- schittæ viatri!
Participio passato
- m. s. schittou
- m. p. schittæ
- f. s. schittâ
- f. p. schittæ
Gerundio
- schittando