DEIZE
Diçionäio italian-zeneise
sprecare
v. tr.
-
consumare eccessivamente straggiâ
[straˈdʒaː] asgreiâ
[azɡreˈjaː] strallattâ
[stralaˈtaː] perché sprechi tutta quell’acqua?
perché ti straggi tutta quell’ægua?
-
usare male straggiâ
[straˈdʒaː] asgreiâ
[azɡreˈjaː] strallattâ
[stralaˈtaː] hai sprecato un’occasione d’oro
t’æ straggiou unn’occaxon d’öo
Coniugazioni
asgreiâ
Indicativo
Presente
- mi asgreio
- ti t’asgreii
- lê o/a l’asgreia
- niatri asgreiemmo/asgreiemo
- viatri asgreiæ
- liatri asgreian
Imperfetto
- mi asgreiava
- ti t’asgreiavi
- lê o/a l’asgreiava
- niatri asgreiavimo
- viatri asgreiavi
- liatri asgreiavan
Futuro
- mi asgreiò
- ti t’asgreiæ
- lê o/a l’asgreià
- niatri asgreiemo
- viatri asgreiei
- liatri asgreian
Congiuntivo
Presente
- che mi asgreie
- che ti t’asgreii
- che lê o/a l’asgreie
- che niatri asgreiemmo/asgreiemo
- che viatri asgreiæ
- che liatri asgreian
Imperfetto
- che mi asgreiesse
- che ti t’asgreiesci
- che lê o/a l’asgreiesse
- che niatri asgreiescimo
- che viatri asgreiesci
- che liatri asgreiessan
Condizionale
- mi asgreieiva/asgreiæ
- ti t’asgreiësci
- lê o/a l’asgreieiva/asgreiæ
- niatri asgreiëscimo
- viatri asgreiësci
- liatri asgreieivan/asgreiæn
Imperativo
- asgreia ti!
- asgreiemmo/asgreiemo niatri!
- asgreiæ viatri!
Participio passato
- m. s. asgreiou
- m. p. asgreiæ
- f. s. asgreiâ
- f. p. asgreiæ
Gerundio
- asgreiando
straggiâ
Indicativo
Presente
- mi straggio
- ti ti straggi
- lê o/a straggia
- niatri straggemmo
- viatri straggiæ
- liatri straggian
Imperfetto
- mi straggiava
- ti ti straggiavi
- lê o/a straggiava
- niatri straggiavimo
- viatri straggiavi
- liatri straggiavan
Futuro
- mi straggiò
- ti ti straggiæ
- lê o/a straggià
- niatri straggiemo
- viatri straggiei
- liatri straggian
Congiuntivo
Presente
- che mi stragge
- che ti ti straggi
- che lê o/a stragge
- che niatri straggemmo
- che viatri straggiæ
- che liatri straggian
Imperfetto
- che mi straggesse
- che ti ti straggesci
- che lê o/a straggesse
- che niatri straggescimo
- che viatri straggesci
- che liatri straggessan
Condizionale
- mi straggieiva/straggiæ
- ti ti straggiësci
- lê o/a straggieiva/straggiæ
- niatri straggiëscimo
- viatri straggiësci
- liatri straggieivan/straggiæn
Imperativo
- straggia ti!
- straggemmo niatri!
- straggiæ viatri!
Participio passato
- m. s. straggiou
- m. p. straggiæ
- f. s. straggiâ
- f. p. straggiæ
Gerundio
- straggiando
strallattâ
Indicativo
Presente
- mi strallatto
- ti ti strallatti
- lê o/a strallatta
- niatri strallattemmo
- viatri strallattæ
- liatri strallattan
Imperfetto
- mi strallattava
- ti ti strallattavi
- lê o/a strallattava
- niatri strallattavimo
- viatri strallattavi
- liatri strallattavan
Futuro
- mi strallattiò
- ti ti strallattiæ
- lê o/a strallattià
- niatri strallattiemo
- viatri strallattiei
- liatri strallattian
Congiuntivo
Presente
- che mi strallatte
- che ti ti strallatti
- che lê o/a strallatte
- che niatri strallattemmo
- che viatri strallattæ
- che liatri strallattan
Imperfetto
- che mi strallattesse
- che ti ti strallattesci
- che lê o/a strallattesse
- che niatri strallattescimo
- che viatri strallattesci
- che liatri strallattessan
Condizionale
- mi strallattieiva/strallattiæ
- ti ti strallattiësci
- lê o/a strallattieiva/strallattiæ
- niatri strallattiëscimo
- viatri strallattiësci
- liatri strallattieivan/strallattiæn
Imperativo
- strallatta ti!
- strallattemmo niatri!
- strallattæ viatri!
Participio passato
- m. s. strallattou
- m. p. strallattæ
- f. s. strallattâ
- f. p. strallattæ
Gerundio
- strallattando