Conseggio pe-o patrimònio linguistico ligure

Conseggio ligure

DEIZE

Diçionäio italian-zeneise

starnutire

v. intr.
  1. stranuâ [straˈnɥaː]

    tutta questa polvere mi fa starnutire

    tutta sta pua a me fa stranuâ

    quando starnutisce, il mio cane si spaventa da solo

    quand’o stranua, o mæ can o s’inspaxima da pe lê

Coniugazioni

stranuâ

Indicativo

Presente

  1. mi stranuo
  2. ti ti stranui
  3. o/a stranua
  4. niatri stranuemmo/stranuemo
  5. viatri stranuæ
  6. liatri stranuan

Imperfetto

  1. mi stranuava
  2. ti ti stranuavi
  3. o/a stranuava
  4. niatri stranuavimo
  5. viatri stranuavi
  6. liatri stranuavan

Futuro

  1. mi stranuiò
  2. ti ti stranuiæ
  3. o/a stranuià
  4. niatri stranuiemo
  5. viatri stranuiei
  6. liatri stranuian

Congiuntivo

Presente

  1. che mi stranue
  2. che ti ti stranui
  3. che lê o/a stranue
  4. che niatri stranuemmo/stranuemo
  5. che viatri stranuæ
  6. che liatri stranuan

Imperfetto

  1. che mi stranuesse
  2. che ti ti stranuesci
  3. che lê o/a stranuesse
  4. che niatri stranuescimo
  5. che viatri stranuesci
  6. che liatri stranuessan

Condizionale

  1. mi stranuieiva/stranuiæ
  2. ti ti stranuiësci
  3. o/a stranuieiva/stranuiæ
  4. niatri stranuiëscimo
  5. viatri stranuiësci
  6. liatri stranuieivan/stranuiæn

Imperativo

  1. stranua ti!
  2. stranuemmo/stranuemo niatri!
  3. stranuæ viatri!

Participio passato

  1. m. s. stranuou
  2. m. p. stranuæ
  3. f. s. stranuâ
  4. f. p. stranuæ

Gerundio

  1. stranuando
Ben che scià en in sciâ verscion zeneise do scito, o DEIZE o l’é un diçionäio italian-zeneise: i contegnui de ste pagine en donca scriti in italian.