DEIZE
usare
-
far uso addeuviâ
[adøːˈvjaː] (var. deuviâ)1 sai usare il computer?
t’ê bon à deuviâ o computer?
sono scarpe che usa malvolentieri per paura di rovinarle
en de scarpe ch’o l’addeuvia mävoentea pe-a poia d’arroinâle
preferisco usare l’olio d’oliva al burro
m’é ciù cao addeuviâ l’euio d’oiva che o butiro
-
sfruttare addeuviâ
[adøːˈvjaː] (var. deuviâ)1 non ho ancora usato l’abbonamento della piscina
no ò ancon addeuviou l’abbonamento da pisciña
Note
È molto frequente anche la variante deuviâ.
-
essere uso, costume o abitudine fâse pe commun
[ˈfaːse pe kuˈmyŋ] fâse pe-o sòlito
[ˈfaːse pɔw ˈsɔlitu] fâse inte un çerto caxo
[ˈfaːse inte ŋ ˈsɛːrtu ˈkaːʒu] ësighe l’andio
[ˈeːsiɡe l ˈaŋdju] come si usa, ho rivolto le mie condoglianze al vedovo
comme se fa inte sti caxi, ò fæto e condolianse a-o vidoo
nella mia famiglia la domenica a pranzo si usava uscire a mangiare
inta mæ famiggia pe-o disnâ da domenega gh’ea l’andio d’anâ à mangiâ feua de casa
Per saperne di più
1. Prostesi di [a]- in verbi e sostantivi
In genovese è particolarmente frequente la prostesi – cioè l’aggiunta in posizione iniziale – di una vocale
Coniugazioni
addeuviâ
Indicativo
Presente
- mi addeuvio
- ti t’addeuvi
- lê o/a l’addeuvia
- niatri addeuviemmo/addeuviemo
- viatri addeuviæ
- liatri addeuvian
Imperfetto
- mi addeuviava
- ti t’addeuviavi
- lê o/a l’addeuviava
- niatri addeuviavimo
- viatri addeuviavi
- liatri addeuviavan
Futuro
- mi addeuviò
- ti t’addeuviæ
- lê o/a l’addeuvià
- niatri addeuviemo
- viatri addeuviei
- liatri addeuvian
Congiuntivo
Presente
- che mi addeuvie
- che ti t’addeuvi
- che lê o/a l’addeuvie
- che niatri addeuviemmo/addeuviemo
- che viatri addeuviæ
- che liatri addeuvian
Imperfetto
- che mi addeuviesse
- che ti t’addeuviesci
- che lê o/a l’addeuviesse
- che niatri addeuviescimo
- che viatri addeuviesci
- che liatri addeuviessan
Condizionale
- mi addeuvieiva/addeuviæ
- ti t’addeuviësci
- lê o/a l’addeuvieiva/addeuviæ
- niatri addeuviëscimo
- viatri addeuviësci
- liatri addeuvieivan/addeuviæn
Imperativo
- addeuvia ti!
- addeuviemmo/addeuviemo niatri!
- addeuviæ viatri!
Participio passato
- m. s. addeuviou
- m. p. addeuviæ
- f. s. addeuviâ
- f. p. addeuviæ
Gerundio
- addeuviando