Conseggio pe-o patrimònio linguistico ligure

Conseggio ligure

DEIZE

Dizionario italiano-genovese

afferrare

v. tr.
  1. abberrâ [abeˈraː]

    abbrancâ [abraŋˈkaː]

    agguantâ [aɡwaŋˈtaː]

Coniugazioni

abberrâ

Indicativo

Presente

  1. mi abbæro
  2. ti t’abbæri
  3. o/a l’abbæra
  4. niatri abberremmo
  5. viatri abberræ
  6. liatri abbæran

Imperfetto

  1. mi abberrava
  2. ti t’abberravi
  3. o/a l’abberrava
  4. niatri abberravimo
  5. viatri abberravi
  6. liatri abberravan

Futuro

  1. mi abberriò
  2. ti t’abberriæ
  3. o/a l’abberrià
  4. niatri abberriemo
  5. viatri abberriei
  6. liatri abberrian

Congiuntivo

Presente

  1. che mi abbære
  2. che ti t’abbæri
  3. che lê o/a l’abbære
  4. che niatri abberremmo
  5. che viatri abberræ
  6. che liatri abbæran

Imperfetto

  1. che mi abberresse
  2. che ti t’abberresci
  3. che lê o/a l’abberresse
  4. che niatri abberrescimo
  5. che viatri abberresci
  6. che liatri abberressan

Condizionale

  1. mi abberrieiva/abberriæ
  2. ti t’abberriësci
  3. o/a l’abberrieiva/abberriæ
  4. niatri abberriëscimo
  5. viatri abberriësci
  6. liatri abberrieivan/abberriæn

Imperativo

  1. abbæra ti!
  2. abberremmo niatri!
  3. abberræ viatri!

Participio passato

  1. m. s. abberrou
  2. m. p. abberræ
  3. f. s. abberrâ
  4. f. p. abberræ

Gerundio

  1. abberrando
abbrancâ

Indicativo

Presente

  1. mi abbranco
  2. ti t’abbranchi
  3. o/a l’abbranca
  4. niatri abbranchemmo
  5. viatri abbrancæ
  6. liatri abbrancan

Imperfetto

  1. mi abbrancava
  2. ti t’abbrancavi
  3. o/a l’abbrancava
  4. niatri abbrancavimo
  5. viatri abbrancavi
  6. liatri abbrancavan

Futuro

  1. mi abbranchiò
  2. ti t’abbranchiæ
  3. o/a l’abbranchià
  4. niatri abbranchiemo
  5. viatri abbranchiei
  6. liatri abbranchian

Congiuntivo

Presente

  1. che mi abbranche
  2. che ti t’abbranchi
  3. che lê o/a l’abbranche
  4. che niatri abbranchemmo
  5. che viatri abbrancæ
  6. che liatri abbrancan

Imperfetto

  1. che mi abbranchesse
  2. che ti t’abbranchesci
  3. che lê o/a l’abbranchesse
  4. che niatri abbranchescimo
  5. che viatri abbranchesci
  6. che liatri abbranchessan

Condizionale

  1. mi abbranchieiva/abbranchiæ
  2. ti t’abbranchiësci
  3. o/a l’abbranchieiva/abbranchiæ
  4. niatri abbranchiëscimo
  5. viatri abbranchiësci
  6. liatri abbranchieivan/abbranchiæn

Imperativo

  1. abbranca ti!
  2. abbranchemmo niatri!
  3. abbrancæ viatri!

Participio passato

  1. m. s. abbrancou
  2. m. p. abbrancæ
  3. f. s. abbrancâ
  4. f. p. abbrancæ

Gerundio

  1. abbrancando
agguantâ

Indicativo

Presente

  1. mi agguanto
  2. ti t’agguanti
  3. o/a l’agguanta
  4. niatri agguantemmo
  5. viatri agguantæ
  6. liatri agguantan

Imperfetto

  1. mi agguantava
  2. ti t’agguantavi
  3. o/a l’agguantava
  4. niatri agguantavimo
  5. viatri agguantavi
  6. liatri agguantavan

Futuro

  1. mi agguantiò
  2. ti t’agguantiæ
  3. o/a l’agguantià
  4. niatri agguantiemo
  5. viatri agguantiei
  6. liatri agguantian

Congiuntivo

Presente

  1. che mi agguante
  2. che ti t’agguanti
  3. che lê o/a l’agguante
  4. che niatri agguantemmo
  5. che viatri agguantæ
  6. che liatri agguantan

Imperfetto

  1. che mi agguantesse
  2. che ti t’agguantesci
  3. che lê o/a l’agguantesse
  4. che niatri agguantescimo
  5. che viatri agguantesci
  6. che liatri agguantessan

Condizionale

  1. mi agguantieiva/agguantiæ
  2. ti t’agguantiësci
  3. o/a l’agguantieiva/agguantiæ
  4. niatri agguantiëscimo
  5. viatri agguantiësci
  6. liatri agguantieivan/agguantiæn

Imperativo

  1. agguanta ti!
  2. agguantemmo niatri!
  3. agguantæ viatri!

Participio passato

  1. m. s. agguantou
  2. m. p. agguantæ
  3. f. s. agguantâ
  4. f. p. agguantæ

Gerundio

  1. agguantando