DEIZE
Dizionario italiano-genovese
astenere
astenersi
v. pron.
-
astegnîse
[asteˈɲiːse]
Coniugazioni
astegnî
Indicativo
Presente
- mi astëgno
- ti t’astëgni
- lê o/a l’astëgne
- niatri astegnimmo
- viatri astegnî
- liatri astëgnan
Imperfetto
- mi astegniva
- ti t’astegnivi
- lê o/a l’astegniva
- niatri astegnivimo
- viatri astegnivi
- liatri astegnivan
Futuro
- mi astegniò
- ti t’astegniæ
- lê o/a l’astegnià
- niatri astegniemo
- viatri astegniei
- liatri astegnian
Congiuntivo
Presente
- che mi astëgne
- che ti t’astëgni
- che lê o/a l’astëgne
- che niatri astegnimmo
- che viatri astegnî
- che liatri astëgnan
Imperfetto
- che mi astegnisse
- che ti t’astegnisci
- che lê o/a l’astegnisse
- che niatri astegniscimo
- che viatri astegnisci
- che liatri astegnissan
Condizionale
- mi astegnieiva/astegniæ
- ti t’astegniësci
- lê o/a l’astegnieiva/astegniæ
- niatri astegniëscimo
- viatri astegniësci
- liatri astegnieivan/astegniæn
Imperativo
- astëgni ti!
- astegnimmo niatri!
- astegnî viatri!
Participio passato
- m. s. astegnuo
- m. p. astegnui
- f. s. astegnua
- f. p. astegnue
Gerundio
- astegnindo