Conseggio pe-o patrimònio linguistico ligure

Conseggio ligure

DEIZE

Dizionario italiano-genovese

sputare

v. intr.
  1. espellere saliva dalla bocca

    spuâ [ˈspɥaː]

    non si deve sputare per terra!

    no beseugna spuâ pe tæra!

v. tr.
  1. espellere dalla bocca

    spuâ [ˈspɥaː]

    ha sputato il nocciolo nel piatto

    a l’à spuou l’òsso into tondo

Note

Si segnala inoltre l’espressione genovese ëse un mangia e spua [ˈeːse ŋ ˈmaŋdʒɛː ˈspyːa], riferita a cibi poco pratici da mangiare perché costringono a sputare di continuo parti non commestibili, come accade per i pesci ricchi di lische.

Coniugazioni

spuâ

Indicativo

Presente

  1. mi spuo
  2. ti ti spui
  3. o/a spua
  4. niatri spuemmo/spuemo
  5. viatri spuæ
  6. liatri spuan

Imperfetto

  1. mi spuava
  2. ti ti spuavi
  3. o/a spuava
  4. niatri spuavimo
  5. viatri spuavi
  6. liatri spuavan

Futuro

  1. mi spuiò
  2. ti ti spuiæ
  3. o/a spuià
  4. niatri spuiemo
  5. viatri spuiei
  6. liatri spuian

Congiuntivo

Presente

  1. che mi spue
  2. che ti ti spui
  3. che lê o/a spue
  4. che niatri spuemmo/spuemo
  5. che viatri spuæ
  6. che liatri spuan

Imperfetto

  1. che mi spuesse
  2. che ti ti spuesci
  3. che lê o/a spuesse
  4. che niatri spuescimo
  5. che viatri spuesci
  6. che liatri spuessan

Condizionale

  1. mi spuieiva/spuiæ
  2. ti ti spuiësci
  3. o/a spuieiva/spuiæ
  4. niatri spuiëscimo
  5. viatri spuiësci
  6. liatri spuieivan/spuiæn

Imperativo

  1. spua ti!
  2. spuemmo/spuemo niatri!
  3. spuæ viatri!

Participio passato

  1. m. s. spuou
  2. m. p. spuæ
  3. f. s. spuâ
  4. f. p. spuæ

Gerundio

  1. spuando