DEIZE
Dizionario italiano-genovese
volgare
agg.
-
proprio della lingua volgare vorgâ [vurˈɡaː]
il genovese nasce dal latino volgare
o zeneise o nasce da-o latin vorgâ
-
privo di qualità particolari ordenäio [urdeˈnaːju] ~ [ɔrdeˈnaːju]
quel quadro è una volgare imitazione
quello quaddro a l’é unn’ordenäia imitaçion
-
grossolano, rozzo ordenäio [urdeˈnaːju] ~ [ɔrdeˈnaːju]
sgreuzzo [ˈzɡrøzˑu]
grebano [ˈɡrebanu]
tanardo [taˈnaːrdu]
attämassou [ataːmaˈsɔu̯]
appaisanou [apai̯zaˈnɔu̯]
questa parola è troppo volgare, usane un’altra
sta poula a l’é tròppo ordenäia, deuvine unn’atra
s. m.
-
lingua vorgâ [vurˈɡaː]
Declinazioni
| m. s | m. p | f. s | f. p |
|---|---|---|---|
| appaisanou | appaisanæ | appaisanâ | appaisanæ |
| attämassou | attämassæ | attämassâ | attämassæ |
| grebano | grebani | grebana | grebane |
| ordenäio | ordenäi | ordenäia | ordenäie |
| sgreuzzo | sgreuzzi | sgreuzza | sgreuzze |
| tanardo | tanardi | tanarda | tanarde |
| vorgâ | vorgæ | vorgâ | vorgæ |