Conseggio pe-o patrimònio linguistico ligure

Conseggio ligure

DEIZE

Diçionäio italian-zeneise

abbagliare

v. tr. v. intr.
  1. accecare

    abbarlugâ [abarlyˈɡaː] (var. imbarlugâ)

    imbarlugâ [iŋbarlyˈɡaː]

    la luce del sole mi abbaglia

    a luxe do sô a m’abbarluga

  2. figurato: sbalordire

    abbarlugâ [abarlyˈɡaː] (var. imbarlugâ)

    imbarlugâ [iŋbarlyˈɡaː]

    era abbagliata da tutto questo lusso

    a l’ea abbarlugâ da tutto sto luscio

Coniugaçioin

abbarlugâ

Indicativo

Presente

  1. mi abbarlugo
  2. ti t’abbarlughi
  3. o/a l’abbarluga
  4. niatri abbarlughemmo
  5. viatri abbarlugæ
  6. liatri abbarlugan

Imperfetto

  1. mi abbarlugava
  2. ti t’abbarlugavi
  3. o/a l’abbarlugava
  4. niatri abbarlugavimo
  5. viatri abbarlugavi
  6. liatri abbarlugavan

Futuo

  1. mi abbarlughiò
  2. ti t’abbarlughiæ
  3. o/a l’abbarlughià
  4. niatri abbarlughiemo
  5. viatri abbarlughiei
  6. liatri abbarlughian

Conzontivo

Presente

  1. che mi abbarlughe
  2. che ti t’abbarlughi
  3. che lê o/a l’abbarlughe
  4. che niatri abbarlughemmo
  5. che viatri abbarlugæ
  6. che liatri abbarlugan

Imperfetto

  1. che mi abbarlughesse
  2. che ti t’abbarlughesci
  3. che lê o/a l’abbarlughesse
  4. che niatri abbarlughescimo
  5. che viatri abbarlughesci
  6. che liatri abbarlughessan

Condiçionale

  1. mi abbarlughieiva/abbarlughiæ
  2. ti t’abbarlughiësci
  3. o/a l’abbarlughieiva/abbarlughiæ
  4. niatri abbarlughiëscimo
  5. viatri abbarlughiësci
  6. liatri abbarlughieivan/abbarlughiæn

Imperativo

  1. abbarluga ti!
  2. abbarlughemmo niatri!
  3. abbarlugæ viatri!

Partiçipio passou

  1. m. s. abbarlugou
  2. m. p. abbarlugæ
  3. f. s. abbarlugâ
  4. f. p. abbarlugæ

Gerundio

  1. abbarlugando
imbarlugâ

Indicativo

Presente

  1. mi imbarlugo
  2. ti t’imbarlughi
  3. o/a l’imbarluga
  4. niatri imbarlughemmo
  5. viatri imbarlugæ
  6. liatri imbarlugan

Imperfetto

  1. mi imbarlugava
  2. ti t’imbarlugavi
  3. o/a l’imbarlugava
  4. niatri imbarlugavimo
  5. viatri imbarlugavi
  6. liatri imbarlugavan

Futuo

  1. mi imbarlughiò
  2. ti t’imbarlughiæ
  3. o/a l’imbarlughià
  4. niatri imbarlughiemo
  5. viatri imbarlughiei
  6. liatri imbarlughian

Conzontivo

Presente

  1. che mi imbarlughe
  2. che ti t’imbarlughi
  3. che lê o/a l’imbarlughe
  4. che niatri imbarlughemmo
  5. che viatri imbarlugæ
  6. che liatri imbarlugan

Imperfetto

  1. che mi imbarlughesse
  2. che ti t’imbarlughesci
  3. che lê o/a l’imbarlughesse
  4. che niatri imbarlughescimo
  5. che viatri imbarlughesci
  6. che liatri imbarlughessan

Condiçionale

  1. mi imbarlughieiva/imbarlughiæ
  2. ti t’imbarlughiësci
  3. o/a l’imbarlughieiva/imbarlughiæ
  4. niatri imbarlughiëscimo
  5. viatri imbarlughiësci
  6. liatri imbarlughieivan/imbarlughiæn

Imperativo

  1. imbarluga ti!
  2. imbarlughemmo niatri!
  3. imbarlugæ viatri!

Partiçipio passou

  1. m. s. imbarlugou
  2. m. p. imbarlugæ
  3. f. s. imbarlugâ
  4. f. p. imbarlugæ

Gerundio

  1. imbarlugando