DEIZE
Diçionäio italian-zeneise
assordare
v. tr.
-
rendere sordo insordî
[iŋsurˈdiː] il boato dell’aereo mi ha quasi assordato
o tron de l’aereo o m’à squæxi insordio
-
stordire per il troppo rumore insordî
[iŋsurˈdiː] la confusione del mercato i assordava
a confuxon do mercou a î insordiva
Coniugaçioin
insordî
Indicativo
Presente
- mi insordiscio
- ti t’insordisci
- lê o/a l’insordisce
- niatri insordimmo
- viatri insordî
- liatri insordiscian
Imperfetto
- mi insordiva
- ti t’insordivi
- lê o/a l’insordiva
- niatri insordivimo
- viatri insordivi
- liatri insordivan
Futuo
- mi insordiò
- ti t’insordiæ
- lê o/a l’insordià
- niatri insordiemo
- viatri insordiei
- liatri insordian
Conzontivo
Presente
- che mi insordisce
- che ti t’insordisci
- che lê o/a l’insordisce
- che niatri insordimmo
- che viatri insordî
- che liatri insordiscian
Imperfetto
- che mi insordisse
- che ti t’insordisci
- che lê o/a l’insordisse
- che niatri insordiscimo
- che viatri insordisci
- che liatri insordissan
Condiçionale
- mi insordieiva/insordiæ
- ti t’insordiësci
- lê o/a l’insordieiva/insordiæ
- niatri insordiëscimo
- viatri insordiësci
- liatri insordieivan/insordiæn
Imperativo
- insordisci ti!
- insordimmo niatri!
- insordî viatri!
Partiçipio passou
- m. s. insordio
- m. p. insordii
- f. s. insordia
- f. p. insordie
Gerundio
- insordindo