DEIZE
Diçionäio italian-zeneise
dirottare
v. tr.
-
far cambiare rotta desviâ
[dezˈvjaː] abbiamo dirottato l’imbarcazione a Sestri per via del maltempo
emmo desviou o barco à Sestri pe caxon do tempo grammo
due individui hanno cercato di dirottare il volo
doî individui an çercou de desviâ o xeuo
Coniugazioni
desviâ
Indicativo
Presente
- mi desvio
- ti ti desvii
- lê o/a desvia
- niatri desviemmo/desviemo
- viatri desviæ
- liatri desvian
Imperfetto
- mi desviava
- ti ti desviavi
- lê o/a desviava
- niatri desviavimo
- viatri desviavi
- liatri desviavan
Futuro
- mi desviò
- ti ti desviæ
- lê o/a desvià
- niatri desviemo
- viatri desviei
- liatri desvian
Congiuntivo
Presente
- che mi desvie
- che ti ti desvii
- che lê o/a desvie
- che niatri desviemmo/desviemo
- che viatri desviæ
- che liatri desvian
Imperfetto
- che mi desviesse
- che ti ti desviesci
- che lê o/a desviesse
- che niatri desviescimo
- che viatri desviesci
- che liatri desviessan
Condizionale
- mi desvieiva/desviæ
- ti ti desviësci
- lê o/a desvieiva/desviæ
- niatri desviëscimo
- viatri desviësci
- liatri desvieivan/desviæn
Imperativo
- desvia ti!
- desviemmo/desviemo niatri!
- desviæ viatri!
Participio passato
- m. s. desviou
- m. p. desviæ
- f. s. desviâ
- f. p. desviæ
Gerundio
- desviando