DEIZE
Diçionäio italian-zeneise
indignarsi
v. tr.
-
indignâ
[iŋdiˈɲaː] inghignonâ
[iŋɡiɲuˈnaː] arraggiâ
[araˈdʒaː]
indignarsi
v. pron.
-
indignâse
[iŋdiˈɲaːse] inghignonâse
[iŋɡiɲuˈnaːse] arraggiâse
[araˈdʒaːse]
Coniugazioni
arraggiâ
Indicativo
Presente
- mi arraggio
- ti t’arraggi
- lê o/a l’arraggia
- niatri arraggemmo
- viatri arraggiæ
- liatri arraggian
Imperfetto
- mi arraggiava
- ti t’arraggiavi
- lê o/a l’arraggiava
- niatri arraggiavimo
- viatri arraggiavi
- liatri arraggiavan
Futuro
- mi arraggiò
- ti t’arraggiæ
- lê o/a l’arraggià
- niatri arraggiemo
- viatri arraggiei
- liatri arraggian
Congiuntivo
Presente
- che mi arragge
- che ti t’arraggi
- che lê o/a l’arragge
- che niatri arraggemmo
- che viatri arraggiæ
- che liatri arraggian
Imperfetto
- che mi arraggesse
- che ti t’arraggesci
- che lê o/a l’arraggesse
- che niatri arraggescimo
- che viatri arraggesci
- che liatri arraggessan
Condizionale
- mi arraggieiva/arraggiæ
- ti t’arraggiësci
- lê o/a l’arraggieiva/arraggiæ
- niatri arraggiëscimo
- viatri arraggiësci
- liatri arraggieivan/arraggiæn
Imperativo
- arraggia ti!
- arraggemmo niatri!
- arraggiæ viatri!
Participio passato
- m. s. arraggiou
- m. p. arraggiæ
- f. s. arraggiâ
- f. p. arraggiæ
Gerundio
- arraggiando
indignâ
Indicativo
Presente
- mi indigno
- ti t’indigni
- lê o/a l’indigna
- niatri indignemmo
- viatri indignæ
- liatri indignan
Imperfetto
- mi indignava
- ti t’indignavi
- lê o/a l’indignava
- niatri indignavimo
- viatri indignavi
- liatri indignavan
Futuro
- mi indigniò
- ti t’indigniæ
- lê o/a l’indignià
- niatri indigniemo
- viatri indigniei
- liatri indignian
Congiuntivo
Presente
- che mi indigne
- che ti t’indigni
- che lê o/a l’indigne
- che niatri indignemmo
- che viatri indignæ
- che liatri indignan
Imperfetto
- che mi indignesse
- che ti t’indignesci
- che lê o/a l’indignesse
- che niatri indignescimo
- che viatri indignesci
- che liatri indignessan
Condizionale
- mi indignieiva/indigniæ
- ti t’indigniësci
- lê o/a l’indignieiva/indigniæ
- niatri indigniëscimo
- viatri indigniësci
- liatri indignieivan/indigniæn
Imperativo
- indigna ti!
- indignemmo niatri!
- indignæ viatri!
Participio passato
- m. s. indignou
- m. p. indignæ
- f. s. indignâ
- f. p. indignæ
Gerundio
- indignando
inghignonâ
Indicativo
Presente
- mi inghignoño
- ti t’inghignoñi
- lê o/a l’inghignoña
- niatri inghignonemmo
- viatri inghignonæ
- liatri inghignoñan
Imperfetto
- mi inghignonava
- ti t’inghignonavi
- lê o/a l’inghignonava
- niatri inghignonavimo
- viatri inghignonavi
- liatri inghignonavan
Futuro
- mi inghignoniò
- ti t’inghignoniæ
- lê o/a l’inghignonià
- niatri inghignoniemo
- viatri inghignoniei
- liatri inghignonian
Congiuntivo
Presente
- che mi inghignoñe
- che ti t’inghignoñi
- che lê o/a l’inghignoñe
- che niatri inghignonemmo
- che viatri inghignonæ
- che liatri inghignoñan
Imperfetto
- che mi inghignonesse
- che ti t’inghignonesci
- che lê o/a l’inghignonesse
- che niatri inghignonescimo
- che viatri inghignonesci
- che liatri inghignonessan
Condizionale
- mi inghignonieiva/inghignoniæ
- ti t’inghignoniësci
- lê o/a l’inghignonieiva/inghignoniæ
- niatri inghignoniëscimo
- viatri inghignoniësci
- liatri inghignonieivan/inghignoniæn
Imperativo
- inghignoña ti!
- inghignonemmo niatri!
- inghignonæ viatri!
Participio passato
- m. s. inghignonou
- m. p. inghignonæ
- f. s. inghignonâ
- f. p. inghignonæ
Gerundio
- inghignonando