DEIZE
Diçionäio italian-zeneise
lussare
v. tr.
-
anatomia provocare una lussazione rinforsâ
[riŋfurˈsaː] levâ da leugo
[leˈvaː da ˈløːɡu] deslogâ
[dezluˈɡaː] desnuâ
[dezˈnɥaː]
Coniugaçioin
deslogâ
Indicativo
Presente
- mi desleugo
- ti ti desleughi
- lê o/a desleuga
- niatri desloghemmo
- viatri deslogæ
- liatri desleugan
Imperfetto
- mi deslogava
- ti ti deslogavi
- lê o/a deslogava
- niatri deslogavimo
- viatri deslogavi
- liatri deslogavan
Futuo
- mi desloghiò
- ti ti desloghiæ
- lê o/a desloghià
- niatri desloghiemo
- viatri desloghiei
- liatri desloghian
Conzontivo
Presente
- che mi desleughe
- che ti ti desleughi
- che lê o/a desleughe
- che niatri desloghemmo
- che viatri deslogæ
- che liatri desleugan
Imperfetto
- che mi desloghesse
- che ti ti desloghesci
- che lê o/a desloghesse
- che niatri desloghescimo
- che viatri desloghesci
- che liatri desloghessan
Condiçionale
- mi desloghieiva/desloghiæ
- ti ti desloghiësci
- lê o/a desloghieiva/desloghiæ
- niatri desloghiëscimo
- viatri desloghiësci
- liatri desloghieivan/desloghiæn
Imperativo
- desleuga ti!
- desloghemmo niatri!
- deslogæ viatri!
Partiçipio passou
- m. s. deslogou
- m. p. deslogæ
- f. s. deslogâ
- f. p. deslogæ
Gerundio
- deslogando
desnuâ
Indicativo
Presente
- mi desnuo
- ti ti desnui
- lê o/a desnua
- niatri desnuemmo/desnuemo
- viatri desnuæ
- liatri desnuan
Imperfetto
- mi desnuava
- ti ti desnuavi
- lê o/a desnuava
- niatri desnuavimo
- viatri desnuavi
- liatri desnuavan
Futuo
- mi desnuiò
- ti ti desnuiæ
- lê o/a desnuià
- niatri desnuiemo
- viatri desnuiei
- liatri desnuian
Conzontivo
Presente
- che mi desnue
- che ti ti desnui
- che lê o/a desnue
- che niatri desnuemmo/desnuemo
- che viatri desnuæ
- che liatri desnuan
Imperfetto
- che mi desnuesse
- che ti ti desnuesci
- che lê o/a desnuesse
- che niatri desnuescimo
- che viatri desnuesci
- che liatri desnuessan
Condiçionale
- mi desnuieiva/desnuiæ
- ti ti desnuiësci
- lê o/a desnuieiva/desnuiæ
- niatri desnuiëscimo
- viatri desnuiësci
- liatri desnuieivan/desnuiæn
Imperativo
- desnua ti!
- desnuemmo/desnuemo niatri!
- desnuæ viatri!
Partiçipio passou
- m. s. desnuou
- m. p. desnuæ
- f. s. desnuâ
- f. p. desnuæ
Gerundio
- desnuando
rinforsâ
Indicativo
Presente
- mi rinfòrso
- ti ti rinfòrsi
- lê o/a rinfòrsa
- niatri rinforsemmo
- viatri rinforsæ
- liatri rinfòrsan
Imperfetto
- mi rinforsava
- ti ti rinforsavi
- lê o/a rinforsava
- niatri rinforsavimo
- viatri rinforsavi
- liatri rinforsavan
Futuo
- mi rinforsiò
- ti ti rinforsiæ
- lê o/a rinforsià
- niatri rinforsiemo
- viatri rinforsiei
- liatri rinforsian
Conzontivo
Presente
- che mi rinfòrse
- che ti ti rinfòrsi
- che lê o/a rinfòrse
- che niatri rinforsemmo
- che viatri rinforsæ
- che liatri rinfòrsan
Imperfetto
- che mi rinforsesse
- che ti ti rinforsesci
- che lê o/a rinforsesse
- che niatri rinforsescimo
- che viatri rinforsesci
- che liatri rinforsessan
Condiçionale
- mi rinforsieiva/rinforsiæ
- ti ti rinforsiësci
- lê o/a rinforsieiva/rinforsiæ
- niatri rinforsiëscimo
- viatri rinforsiësci
- liatri rinforsieivan/rinforsiæn
Imperativo
- rinfòrsa ti!
- rinforsemmo niatri!
- rinforsæ viatri!
Partiçipio passou
- m. s. rinforsou
- m. p. rinforsæ
- f. s. rinforsâ
- f. p. rinforsæ
Gerundio
- rinforsando