DEIZE
Diçionäio italian-zeneise
meditare
v. tr.
v. intr.
-
pensare con attenzione a qcs. appensâseghe
[apeŋˈsaːseɡe] -
praticare la meditazione meditâ
[mediˈtaː]
Coniugazioni
meditâ
Indicativo
Presente
- mi medito
- ti ti mediti
- lê o/a medita
- niatri meditemmo
- viatri meditæ
- liatri meditan
Imperfetto
- mi meditava
- ti ti meditavi
- lê o/a meditava
- niatri meditavimo
- viatri meditavi
- liatri meditavan
Futuro
- mi meditiò
- ti ti meditiæ
- lê o/a meditià
- niatri meditiemo
- viatri meditiei
- liatri meditian
Congiuntivo
Presente
- che mi medite
- che ti ti mediti
- che lê o/a medite
- che niatri meditemmo
- che viatri meditæ
- che liatri meditan
Imperfetto
- che mi meditesse
- che ti ti meditesci
- che lê o/a meditesse
- che niatri meditescimo
- che viatri meditesci
- che liatri meditessan
Condizionale
- mi meditieiva/meditiæ
- ti ti meditiësci
- lê o/a meditieiva/meditiæ
- niatri meditiëscimo
- viatri meditiësci
- liatri meditieivan/meditiæn
Imperativo
- medita ti!
- meditemmo niatri!
- meditæ viatri!
Participio passato
- m. s. meditou
- m. p. meditæ
- f. s. meditâ
- f. p. meditæ
Gerundio
- meditando