Conseggio pe-o patrimònio linguistico ligure

Conseggio ligure

DEIZE

Diçionäio italian-zeneise

miagolare

v. intr.
  1. di gatto: emettere il verso caratteristico

    miägnâ [mjaːˈɲaː]

    rägnâ [raːˈɲaː]

    gnaognâ fam. [ɲawˈɲaː]

    il gatto ha iniziato a miagolare davanti alla porta

    o gatto o l’à comensou à miägnâ davanti a-a pòrta

Coniugazioni

gnaognâ

Indicativo

Presente

  1. mi gnaogno
  2. ti ti gnaogni
  3. lê o/a gnaogna
  4. niatri gnaognemmo
  5. viatri gnaognæ
  6. liatri gnaognan

Imperfetto

  1. mi gnaognava
  2. ti ti gnaognavi
  3. lê o/a gnaognava
  4. niatri gnaognavimo
  5. viatri gnaognavi
  6. liatri gnaognavan

Futuro

  1. mi gnaogniò
  2. ti ti gnaogniæ
  3. lê o/a gnaognià
  4. niatri gnaogniemo
  5. viatri gnaogniei
  6. liatri gnaognian

Congiuntivo

Presente

  1. che mi gnaogne
  2. che ti ti gnaogni
  3. che lê o/a gnaogne
  4. che niatri gnaognemmo
  5. che viatri gnaognæ
  6. che liatri gnaognan

Imperfetto

  1. che mi gnaognesse
  2. che ti ti gnaognesci
  3. che lê o/a gnaognesse
  4. che niatri gnaognescimo
  5. che viatri gnaognesci
  6. che liatri gnaognessan

Condizionale

  1. mi gnaognieiva/gnaogniæ
  2. ti ti gnaogniësci
  3. lê o/a gnaognieiva/gnaogniæ
  4. niatri gnaogniëscimo
  5. viatri gnaogniësci
  6. liatri gnaognieivan/gnaogniæn

Imperativo

  1. gnaogna ti!
  2. gnaognemmo niatri!
  3. gnaognæ viatri!

Participio passato

  1. m. s. gnaognou
  2. m. p. gnaognæ
  3. f. s. gnaognâ
  4. f. p. gnaognæ

Gerundio

  1. gnaognando
miägnâ

Indicativo

Presente

  1. mi miägno
  2. ti ti miägni
  3. lê o/a miägna
  4. niatri miägnemmo
  5. viatri miägnæ
  6. liatri miägnan

Imperfetto

  1. mi miägnava
  2. ti ti miägnavi
  3. lê o/a miägnava
  4. niatri miägnavimo
  5. viatri miägnavi
  6. liatri miägnavan

Futuro

  1. mi miägniò
  2. ti ti miägniæ
  3. lê o/a miägnià
  4. niatri miägniemo
  5. viatri miägniei
  6. liatri miägnian

Congiuntivo

Presente

  1. che mi miägne
  2. che ti ti miägni
  3. che lê o/a miägne
  4. che niatri miägnemmo
  5. che viatri miägnæ
  6. che liatri miägnan

Imperfetto

  1. che mi miägnesse
  2. che ti ti miägnesci
  3. che lê o/a miägnesse
  4. che niatri miägnescimo
  5. che viatri miägnesci
  6. che liatri miägnessan

Condizionale

  1. mi miägnieiva/miägniæ
  2. ti ti miägniësci
  3. lê o/a miägnieiva/miägniæ
  4. niatri miägniëscimo
  5. viatri miägniësci
  6. liatri miägnieivan/miägniæn

Imperativo

  1. miägna ti!
  2. miägnemmo niatri!
  3. miägnæ viatri!

Participio passato

  1. m. s. miägnou
  2. m. p. miägnæ
  3. f. s. miägnâ
  4. f. p. miägnæ

Gerundio

  1. miägnando
rägnâ

Indicativo

Presente

  1. mi rägno
  2. ti ti rägni
  3. lê o/a rägna
  4. niatri rägnemmo
  5. viatri rägnæ
  6. liatri rägnan

Imperfetto

  1. mi rägnava
  2. ti ti rägnavi
  3. lê o/a rägnava
  4. niatri rägnavimo
  5. viatri rägnavi
  6. liatri rägnavan

Futuro

  1. mi rägniò
  2. ti ti rägniæ
  3. lê o/a rägnià
  4. niatri rägniemo
  5. viatri rägniei
  6. liatri rägnian

Congiuntivo

Presente

  1. che mi rägne
  2. che ti ti rägni
  3. che lê o/a rägne
  4. che niatri rägnemmo
  5. che viatri rägnæ
  6. che liatri rägnan

Imperfetto

  1. che mi rägnesse
  2. che ti ti rägnesci
  3. che lê o/a rägnesse
  4. che niatri rägnescimo
  5. che viatri rägnesci
  6. che liatri rägnessan

Condizionale

  1. mi rägnieiva/rägniæ
  2. ti ti rägniësci
  3. lê o/a rägnieiva/rägniæ
  4. niatri rägniëscimo
  5. viatri rägniësci
  6. liatri rägnieivan/rägniæn

Imperativo

  1. rägna ti!
  2. rägnemmo niatri!
  3. rägnæ viatri!

Participio passato

  1. m. s. rägnou
  2. m. p. rägnæ
  3. f. s. rägnâ
  4. f. p. rägnæ

Gerundio

  1. rägnando
Ben che scià en in sciâ verscion zeneise do scito, o DEIZE o l’é un diçionäio italian-zeneise: i contegnui de ste pagine en donca scriti in italian.