Conseggio pe-o patrimònio linguistico ligure

Conseggio ligure

DEIZE

Diçionäio italian-zeneise

risuscitare

v. tr.
  1. riportare in vita, anche fig.

    resciuscitâ [reʃyʃiˈtaː] (var. resuscitâ)

    il santo ha risuscitato il fanciullo

    o santo o l’à resciuscitou o figgeu

    il progetto ha risuscitato l’interesse del pubblico sull’argomento

    o progetto o l’à resciuscitou l’interesse do pubrico in sce l’argomento

v. intr.
  1. tornare in vita, anche fig.

    resciuscitâ [reʃyʃiˈtaː] (var. resuscitâ)

    dopo tre giorni è resuscitato

    dòppo trei giorni o l’é resciuscitou

Coniugaçioin

resciuscitâ

Indicativo

Presente

  1. mi resciuscito
  2. ti ti resciusciti
  3. o/a resciuscita
  4. niatri resciuscitemmo
  5. viatri resciuscitæ
  6. liatri resciuscitan

Imperfetto

  1. mi resciuscitava
  2. ti ti resciuscitavi
  3. o/a resciuscitava
  4. niatri resciuscitavimo
  5. viatri resciuscitavi
  6. liatri resciuscitavan

Futuo

  1. mi resciuscitiò
  2. ti ti resciuscitiæ
  3. o/a resciuscitià
  4. niatri resciuscitiemo
  5. viatri resciuscitiei
  6. liatri resciuscitian

Conzontivo

Presente

  1. che mi resciuscite
  2. che ti ti resciusciti
  3. che lê o/a resciuscite
  4. che niatri resciuscitemmo
  5. che viatri resciuscitæ
  6. che liatri resciuscitan

Imperfetto

  1. che mi resciuscitesse
  2. che ti ti resciuscitesci
  3. che lê o/a resciuscitesse
  4. che niatri resciuscitescimo
  5. che viatri resciuscitesci
  6. che liatri resciuscitessan

Condiçionale

  1. mi resciuscitieiva/resciuscitiæ
  2. ti ti resciuscitiësci
  3. o/a resciuscitieiva/resciuscitiæ
  4. niatri resciuscitiëscimo
  5. viatri resciuscitiësci
  6. liatri resciuscitieivan/resciuscitiæn

Imperativo

  1. resciuscita ti!
  2. resciuscitemmo niatri!
  3. resciuscitæ viatri!

Partiçipio passou

  1. m. s. resciuscitou
  2. m. p. resciuscitæ
  3. f. s. resciuscitâ
  4. f. p. resciuscitæ

Gerundio

  1. resciuscitando