Conseggio pe-o patrimònio linguistico ligure

Conseggio ligure

DEIZE

Diçionäio italian-zeneise

sradicare

v. tr.
  1. strappare una pianta con le radici

    desreixâ [dezrejˈʒaː]

    descciantâ [deʃtʃaŋˈtaː]

    arrancâ [araŋˈkaː]

    la tromba d’aria ha sradicato l’albero in giardino

    a dragoña a l’à desreixou l’erbo into giardin

Coniugaçioin

arrancâ

Indicativo

Presente

  1. mi arranco
  2. ti t’arranchi
  3. lê o/a l’arranca
  4. niatri arranchemmo
  5. viatri arrancæ
  6. liatri arrancan

Imperfetto

  1. mi arrancava
  2. ti t’arrancavi
  3. lê o/a l’arrancava
  4. niatri arrancavimo
  5. viatri arrancavi
  6. liatri arrancavan

Futuo

  1. mi arranchiò
  2. ti t’arranchiæ
  3. lê o/a l’arranchià
  4. niatri arranchiemo
  5. viatri arranchiei
  6. liatri arranchian

Conzontivo

Presente

  1. che mi arranche
  2. che ti t’arranchi
  3. che lê o/a l’arranche
  4. che niatri arranchemmo
  5. che viatri arrancæ
  6. che liatri arrancan

Imperfetto

  1. che mi arranchesse
  2. che ti t’arranchesci
  3. che lê o/a l’arranchesse
  4. che niatri arranchescimo
  5. che viatri arranchesci
  6. che liatri arranchessan

Condiçionale

  1. mi arranchieiva/arranchiæ
  2. ti t’arranchiësci
  3. lê o/a l’arranchieiva/arranchiæ
  4. niatri arranchiëscimo
  5. viatri arranchiësci
  6. liatri arranchieivan/arranchiæn

Imperativo

  1. arranca ti!
  2. arranchemmo niatri!
  3. arrancæ viatri!

Partiçipio passou

  1. m. s. arrancou
  2. m. p. arrancæ
  3. f. s. arrancâ
  4. f. p. arrancæ

Gerundio

  1. arrancando
descciantâ

Indicativo

Presente

  1. mi desccianto
  2. ti ti desccianti
  3. lê o/a desccianta
  4. niatri descciantemmo
  5. viatri descciantæ
  6. liatri descciantan

Imperfetto

  1. mi descciantava
  2. ti ti descciantavi
  3. lê o/a descciantava
  4. niatri descciantavimo
  5. viatri descciantavi
  6. liatri descciantavan

Futuo

  1. mi descciantiò
  2. ti ti descciantiæ
  3. lê o/a descciantià
  4. niatri descciantiemo
  5. viatri descciantiei
  6. liatri descciantian

Conzontivo

Presente

  1. che mi descciante
  2. che ti ti desccianti
  3. che lê o/a descciante
  4. che niatri descciantemmo
  5. che viatri descciantæ
  6. che liatri descciantan

Imperfetto

  1. che mi descciantesse
  2. che ti ti descciantesci
  3. che lê o/a descciantesse
  4. che niatri descciantescimo
  5. che viatri descciantesci
  6. che liatri descciantessan

Condiçionale

  1. mi descciantieiva/descciantiæ
  2. ti ti descciantiësci
  3. lê o/a descciantieiva/descciantiæ
  4. niatri descciantiëscimo
  5. viatri descciantiësci
  6. liatri descciantieivan/descciantiæn

Imperativo

  1. desccianta ti!
  2. descciantemmo niatri!
  3. descciantæ viatri!

Partiçipio passou

  1. m. s. descciantou
  2. m. p. descciantæ
  3. f. s. descciantâ
  4. f. p. descciantæ

Gerundio

  1. descciantando
desreixâ

Indicativo

Presente

  1. mi desreixo
  2. ti ti desreixi
  3. lê o/a desreixa
  4. niatri desreixemmo
  5. viatri desreixæ
  6. liatri desreixan

Imperfetto

  1. mi desreixava
  2. ti ti desreixavi
  3. lê o/a desreixava
  4. niatri desreixavimo
  5. viatri desreixavi
  6. liatri desreixavan

Futuo

  1. mi desreixiò
  2. ti ti desreixiæ
  3. lê o/a desreixià
  4. niatri desreixiemo
  5. viatri desreixiei
  6. liatri desreixian

Conzontivo

Presente

  1. che mi desreixe
  2. che ti ti desreixi
  3. che lê o/a desreixe
  4. che niatri desreixemmo
  5. che viatri desreixæ
  6. che liatri desreixan

Imperfetto

  1. che mi desreixesse
  2. che ti ti desreixesci
  3. che lê o/a desreixesse
  4. che niatri desreixescimo
  5. che viatri desreixesci
  6. che liatri desreixessan

Condiçionale

  1. mi desreixieiva/desreixiæ
  2. ti ti desreixiësci
  3. lê o/a desreixieiva/desreixiæ
  4. niatri desreixiëscimo
  5. viatri desreixiësci
  6. liatri desreixieivan/desreixiæn

Imperativo

  1. desreixa ti!
  2. desreixemmo niatri!
  3. desreixæ viatri!

Partiçipio passou

  1. m. s. desreixou
  2. m. p. desreixæ
  3. f. s. desreixâ
  4. f. p. desreixæ

Gerundio

  1. desreixando