Conseggio pe-o patrimònio linguistico ligure

Conseggio ligure

DEIZE

Diçionäio italian-zeneise

strangolare

v. tr. v. intr.
  1. strangoâ [straŋˈɡwaː]

    questa cravatta mi strangola!

    sta crovata a me strangoa!

    morto strangolato

    mòrto strangoou

Coniugazioni

strangoâ

Indicativo

Presente

  1. mi strangoo
  2. ti ti strangoi
  3. o/a strangoa
  4. niatri strangoemmo/strangoemo
  5. viatri strangoæ
  6. liatri strangoan

Imperfetto

  1. mi strangoava
  2. ti ti strangoavi
  3. o/a strangoava
  4. niatri strangoavimo
  5. viatri strangoavi
  6. liatri strangoavan

Futuro

  1. mi strangoiò
  2. ti ti strangoiæ
  3. o/a strangoià
  4. niatri strangoiemo
  5. viatri strangoiei
  6. liatri strangoian

Congiuntivo

Presente

  1. che mi strangoe
  2. che ti ti strangoi
  3. che lê o/a strangoe
  4. che niatri strangoemmo/strangoemo
  5. che viatri strangoæ
  6. che liatri strangoan

Imperfetto

  1. che mi strangoesse
  2. che ti ti strangoesci
  3. che lê o/a strangoesse
  4. che niatri strangoescimo
  5. che viatri strangoesci
  6. che liatri strangoessan

Condizionale

  1. mi strangoieiva/strangoiæ
  2. ti ti strangoiësci
  3. o/a strangoieiva/strangoiæ
  4. niatri strangoiëscimo
  5. viatri strangoiësci
  6. liatri strangoieivan/strangoiæn

Imperativo

  1. strangoa ti!
  2. strangoemmo/strangoemo niatri!
  3. strangoæ viatri!

Participio passato

  1. m. s. strangoou
  2. m. p. strangoæ
  3. f. s. strangoâ
  4. f. p. strangoæ

Gerundio

  1. strangoando
Ben che scià en in sciâ verscion zeneise do scito, o DEIZE o l’é un diçionäio italian-zeneise: i contegnui de ste pagine en donca scriti in italian.