Conseggio pe-o patrimònio linguistico ligure

Conseggio ligure

DEIZE

Diçionäio italian-zeneise

allacciare

v. tr.
  1. stringere annodando uno o più lacci

    aggroppâ [aɡruˈpaː]

    inlassâ [iŋlaˈsaː]

    allacciati le scarpe!

    aggroppite e scarpe!

  2. est. fissare mediante una o più fibbie

    affubbiâ [afyˈbjaː]

    allaccia la cintura di sicurezza

    affubbia a çenta de seguessa

  3. est. legare assieme

    accaiâ [akaˈjaː]

    mia nonna ha allacciato la vite ai pali

    mæ madonnâ a l’à accaiou a vigna a-e carasse

Coniugazioni

accaiâ

Indicativo

Presente

  1. mi accaio
  2. ti t’accaii
  3. lê o/a l’accaia
  4. niatri accaiemmo/accaiemo
  5. viatri accaiæ
  6. liatri accaian

Imperfetto

  1. mi accaiava
  2. ti t’accaiavi
  3. lê o/a l’accaiava
  4. niatri accaiavimo
  5. viatri accaiavi
  6. liatri accaiavan

Futuro

  1. mi accaiò
  2. ti t’accaiæ
  3. lê o/a l’accaià
  4. niatri accaiemo
  5. viatri accaiei
  6. liatri accaian

Congiuntivo

Presente

  1. che mi accaie
  2. che ti t’accaii
  3. che lê o/a l’accaie
  4. che niatri accaiemmo/accaiemo
  5. che viatri accaiæ
  6. che liatri accaian

Imperfetto

  1. che mi accaiesse
  2. che ti t’accaiesci
  3. che lê o/a l’accaiesse
  4. che niatri accaiescimo
  5. che viatri accaiesci
  6. che liatri accaiessan

Condizionale

  1. mi accaieiva/accaiæ
  2. ti t’accaiësci
  3. lê o/a l’accaieiva/accaiæ
  4. niatri accaiëscimo
  5. viatri accaiësci
  6. liatri accaieivan/accaiæn

Imperativo

  1. accaia ti!
  2. accaiemmo/accaiemo niatri!
  3. accaiæ viatri!

Participio passato

  1. m. s. accaiou
  2. m. p. accaiæ
  3. f. s. accaiâ
  4. f. p. accaiæ

Gerundio

  1. accaiando
affubbiâ

Indicativo

Presente

  1. mi affubbio
  2. ti t’affubbii
  3. lê o/a l’affubbia
  4. niatri affubbiemmo/affubbiemo
  5. viatri affubbiæ
  6. liatri affubbian

Imperfetto

  1. mi affubbiava
  2. ti t’affubbiavi
  3. lê o/a l’affubbiava
  4. niatri affubbiavimo
  5. viatri affubbiavi
  6. liatri affubbiavan

Futuro

  1. mi affubbiò
  2. ti t’affubbiæ
  3. lê o/a l’affubbià
  4. niatri affubbiemo
  5. viatri affubbiei
  6. liatri affubbian

Congiuntivo

Presente

  1. che mi affubbie
  2. che ti t’affubbii
  3. che lê o/a l’affubbie
  4. che niatri affubbiemmo/affubbiemo
  5. che viatri affubbiæ
  6. che liatri affubbian

Imperfetto

  1. che mi affubbiesse
  2. che ti t’affubbiesci
  3. che lê o/a l’affubbiesse
  4. che niatri affubbiescimo
  5. che viatri affubbiesci
  6. che liatri affubbiessan

Condizionale

  1. mi affubbieiva/affubbiæ
  2. ti t’affubbiësci
  3. lê o/a l’affubbieiva/affubbiæ
  4. niatri affubbiëscimo
  5. viatri affubbiësci
  6. liatri affubbieivan/affubbiæn

Imperativo

  1. affubbia ti!
  2. affubbiemmo/affubbiemo niatri!
  3. affubbiæ viatri!

Participio passato

  1. m. s. affubbiou
  2. m. p. affubbiæ
  3. f. s. affubbiâ
  4. f. p. affubbiæ

Gerundio

  1. affubbiando
aggroppâ

Indicativo

Presente

  1. mi aggroppo
  2. ti t’aggroppi
  3. lê o/a l’aggroppa
  4. niatri aggroppemmo
  5. viatri aggroppæ
  6. liatri aggroppan

Imperfetto

  1. mi aggroppava
  2. ti t’aggroppavi
  3. lê o/a l’aggroppava
  4. niatri aggroppavimo
  5. viatri aggroppavi
  6. liatri aggroppavan

Futuro

  1. mi aggroppiò
  2. ti t’aggroppiæ
  3. lê o/a l’aggroppià
  4. niatri aggroppiemo
  5. viatri aggroppiei
  6. liatri aggroppian

Congiuntivo

Presente

  1. che mi aggroppe
  2. che ti t’aggroppi
  3. che lê o/a l’aggroppe
  4. che niatri aggroppemmo
  5. che viatri aggroppæ
  6. che liatri aggroppan

Imperfetto

  1. che mi aggroppesse
  2. che ti t’aggroppesci
  3. che lê o/a l’aggroppesse
  4. che niatri aggroppescimo
  5. che viatri aggroppesci
  6. che liatri aggroppessan

Condizionale

  1. mi aggroppieiva/aggroppiæ
  2. ti t’aggroppiësci
  3. lê o/a l’aggroppieiva/aggroppiæ
  4. niatri aggroppiëscimo
  5. viatri aggroppiësci
  6. liatri aggroppieivan/aggroppiæn

Imperativo

  1. aggroppa ti!
  2. aggroppemmo niatri!
  3. aggroppæ viatri!

Participio passato

  1. m. s. aggroppou
  2. m. p. aggroppæ
  3. f. s. aggroppâ
  4. f. p. aggroppæ

Gerundio

  1. aggroppando
inlassâ

Indicativo

Presente

  1. mi inlasso
  2. ti t’inlassi
  3. lê o/a l’inlassa
  4. niatri inlassemmo
  5. viatri inlassæ
  6. liatri inlassan

Imperfetto

  1. mi inlassava
  2. ti t’inlassavi
  3. lê o/a l’inlassava
  4. niatri inlassavimo
  5. viatri inlassavi
  6. liatri inlassavan

Futuro

  1. mi inlassiò
  2. ti t’inlassiæ
  3. lê o/a l’inlassià
  4. niatri inlassiemo
  5. viatri inlassiei
  6. liatri inlassian

Congiuntivo

Presente

  1. che mi inlasse
  2. che ti t’inlassi
  3. che lê o/a l’inlasse
  4. che niatri inlassemmo
  5. che viatri inlassæ
  6. che liatri inlassan

Imperfetto

  1. che mi inlassesse
  2. che ti t’inlassesci
  3. che lê o/a l’inlassesse
  4. che niatri inlassescimo
  5. che viatri inlassesci
  6. che liatri inlassessan

Condizionale

  1. mi inlassieiva/inlassiæ
  2. ti t’inlassiësci
  3. lê o/a l’inlassieiva/inlassiæ
  4. niatri inlassiëscimo
  5. viatri inlassiësci
  6. liatri inlassieivan/inlassiæn

Imperativo

  1. inlassa ti!
  2. inlassemmo niatri!
  3. inlassæ viatri!

Participio passato

  1. m. s. inlassou
  2. m. p. inlassæ
  3. f. s. inlassâ
  4. f. p. inlassæ

Gerundio

  1. inlassando
Ben che scià en in sciâ verscion zeneise do scito, o DEIZE o l’é un diçionäio italian-zeneise: i contegnui de ste pagine en donca scriti in italian.