DEIZE
Diçionäio italian-zeneise
ammattire
v. tr.
-
inmattî
[iŋmaˈtiː] vegnî matto
[veˈɲiː ˈmatˑu]
Coniugazioni
inmattî
Indicativo
Presente
- mi inmattiscio
- ti t’inmattisci
- lê o/a l’inmattisce
- niatri inmattimmo
- viatri inmattî
- liatri inmattiscian
Imperfetto
- mi inmattiva
- ti t’inmattivi
- lê o/a l’inmattiva
- niatri inmattivimo
- viatri inmattivi
- liatri inmattivan
Futuro
- mi inmattiò
- ti t’inmattiæ
- lê o/a l’inmattià
- niatri inmattiemo
- viatri inmattiei
- liatri inmattian
Congiuntivo
Presente
- che mi inmattisce
- che ti t’inmattisci
- che lê o/a l’inmattisce
- che niatri inmattimmo
- che viatri inmattî
- che liatri inmattiscian
Imperfetto
- che mi inmattisse
- che ti t’inmattisci
- che lê o/a l’inmattisse
- che niatri inmattiscimo
- che viatri inmattisci
- che liatri inmattissan
Condizionale
- mi inmattieiva/inmattiæ
- ti t’inmattiësci
- lê o/a l’inmattieiva/inmattiæ
- niatri inmattiëscimo
- viatri inmattiësci
- liatri inmattieivan/inmattiæn
Imperativo
- inmattisci ti!
- inmattimmo niatri!
- inmattî viatri!
Participio passato
- m. s. inmattio
- m. p. inmattii
- f. s. inmattia
- f. p. inmattie
Gerundio
- inmattindo