Conseggio pe-o patrimònio linguistico ligure

Conseggio ligure

DEIZE

Diçionäio italian-zeneise

attorcigliare

v. tr.
  1. arrotolare strettamente

    attortignâ [aturtiˈɲaː]

    intortignâ [iŋturtiˈɲaː]

attorcigliarsi

v. pron.
  1. arrotolarsi strettamente

    attortignâse [aturtiˈɲaːse]

    intortignâse [iŋturtiˈɲaːse]

Coniugazioni

attortignâ

Indicativo

Presente

  1. mi attortigno
  2. ti t’attortigni
  3. o/a l’attortigna
  4. niatri attortignemmo
  5. viatri attortignæ
  6. liatri attortignan

Imperfetto

  1. mi attortignava
  2. ti t’attortignavi
  3. o/a l’attortignava
  4. niatri attortignavimo
  5. viatri attortignavi
  6. liatri attortignavan

Futuro

  1. mi attortigniò
  2. ti t’attortigniæ
  3. o/a l’attortignià
  4. niatri attortigniemo
  5. viatri attortigniei
  6. liatri attortignian

Congiuntivo

Presente

  1. che mi attortigne
  2. che ti t’attortigni
  3. che lê o/a l’attortigne
  4. che niatri attortignemmo
  5. che viatri attortignæ
  6. che liatri attortignan

Imperfetto

  1. che mi attortignesse
  2. che ti t’attortignesci
  3. che lê o/a l’attortignesse
  4. che niatri attortignescimo
  5. che viatri attortignesci
  6. che liatri attortignessan

Condizionale

  1. mi attortignieiva/attortigniæ
  2. ti t’attortigniësci
  3. o/a l’attortignieiva/attortigniæ
  4. niatri attortigniëscimo
  5. viatri attortigniësci
  6. liatri attortignieivan/attortigniæn

Imperativo

  1. attortigna ti!
  2. attortignemmo niatri!
  3. attortignæ viatri!

Participio passato

  1. m. s. attortignou
  2. m. p. attortignæ
  3. f. s. attortignâ
  4. f. p. attortignæ

Gerundio

  1. attortignando
intortignâ

Indicativo

Presente

  1. mi intortigno
  2. ti t’intortigni
  3. o/a l’intortigna
  4. niatri intortignemmo
  5. viatri intortignæ
  6. liatri intortignan

Imperfetto

  1. mi intortignava
  2. ti t’intortignavi
  3. o/a l’intortignava
  4. niatri intortignavimo
  5. viatri intortignavi
  6. liatri intortignavan

Futuro

  1. mi intortigniò
  2. ti t’intortigniæ
  3. o/a l’intortignià
  4. niatri intortigniemo
  5. viatri intortigniei
  6. liatri intortignian

Congiuntivo

Presente

  1. che mi intortigne
  2. che ti t’intortigni
  3. che lê o/a l’intortigne
  4. che niatri intortignemmo
  5. che viatri intortignæ
  6. che liatri intortignan

Imperfetto

  1. che mi intortignesse
  2. che ti t’intortignesci
  3. che lê o/a l’intortignesse
  4. che niatri intortignescimo
  5. che viatri intortignesci
  6. che liatri intortignessan

Condizionale

  1. mi intortignieiva/intortigniæ
  2. ti t’intortigniësci
  3. o/a l’intortignieiva/intortigniæ
  4. niatri intortigniëscimo
  5. viatri intortigniësci
  6. liatri intortignieivan/intortigniæn

Imperativo

  1. intortigna ti!
  2. intortignemmo niatri!
  3. intortignæ viatri!

Participio passato

  1. m. s. intortignou
  2. m. p. intortignæ
  3. f. s. intortignâ
  4. f. p. intortignæ

Gerundio

  1. intortignando
Ben che scià en in sciâ verscion zeneise do scito, o DEIZE o l’é un diçionäio italian-zeneise: i contegnui de ste pagine en donca scriti in italian.