DEIZE
Diçionäio italian-zeneise
diradare
v. tr.
-
arræî
[arɛːˈiː] il contadino dirada il campo
o paisan o l’arræisce o campo
diradarsi
v. pron.
-
arræîse
[arɛːˈiːse] le nuvole si diradavano
s’arræiva e nuvie
Coniugazioni
arræî
Indicativo
Presente
- mi arræiscio
- ti t’arræisci
- lê o/a l’arræisce
- niatri arræimmo/arræimo
- viatri arræî
- liatri arræiscian
Imperfetto
- mi arræiva
- ti t’arræivi
- lê o/a l’arræiva
- niatri arræivimo
- viatri arræivi
- liatri arræivan
Futuro
- mi arræiò
- ti t’arræiæ
- lê o/a l’arræià
- niatri arræiemo
- viatri arræiei
- liatri arræian
Congiuntivo
Presente
- che mi arræisce
- che ti t’arræisci
- che lê o/a l’arræisce
- che niatri arræimmo/arræimo
- che viatri arræî
- che liatri arræiscian
Imperfetto
- che mi arræisse
- che ti t’arræisci
- che lê o/a l’arræisse
- che niatri arræiscimo
- che viatri arræisci
- che liatri arræissan
Condizionale
- mi arræieiva/arræiæ
- ti t’arræiësci
- lê o/a l’arræieiva/arræiæ
- niatri arræiëscimo
- viatri arræiësci
- liatri arræieivan/arræiæn
Imperativo
- arræisci ti!
- arræimmo/arræimo niatri!
- arræî viatri!
Participio passato
- m. s. arræio
- m. p. arræii
- f. s. arræia
- f. p. arræie
Gerundio
- arræindo