DEIZE
ricavare
-
ottenere trasformando ottegnî
[ɔteˈɲiː] recavâ
[rekaˈvaː] (var. ricavâ)1 da queste mele mio zio ricava un sidro cattivissimo
da ste meie mæ barba o l’ottëgne un vin ben ben grammo
-
ottenere un ricavo, un utile sciortîne
[ʃurˈtiːne] cavâghe
[kaˈvaːɡe] guägnâghe
[ɡwaːˈɲaːɡe] cosa pensi di ricavare dalla vendita?
cöse ti pensi de sciortîne da-a vendia?
Pe saveine de ciù
1. Prefisci de-, des- e re-
Comme mensunou da-o E. G. Parodi, Studj Liguri, inte «Archivio glottologico italiano», xiv, 1896, i prefisci zeneixi de-, des- e re- an perso a -e- e piggiou a -i- apreuvo à l’influensa de l’italian. L’é tante dexeñe d’anni defæti che difende, discorrî, risponde, etc. an piggiou o pòsto de defende, descorrî, responde, etc. inta lengua parlâ. E forme in -e- en à tutte e mainee ancon ben ben addeuviæ inta lengua scritta letteräia. Inte sto diçionäio, consciderou e finalitæ pe-o ciù didattiche che l’animan (che pontan ascì a-o repiggio de çerte forme ciù viaxe, se addescian l’interesse de casañe), se repòrta solo che e forme in -e-. E forme “italianizzæ” in -i- se peuan consciderâ à tutti i mòddi comme perfettamente legittime.
Coniugaçioin
cavâ
Indicativo
Presente
- mi cavo
- ti ti cavi
- lê o/a cava
- niatri cavemmo
- viatri cavæ
- liatri cavan
Imperfetto
- mi cavava
- ti ti cavavi
- lê o/a cavava
- niatri cavavimo
- viatri cavavi
- liatri cavavan
Futuo
- mi caviò
- ti ti caviæ
- lê o/a cavià
- niatri caviemo
- viatri caviei
- liatri cavian
Conzontivo
Presente
- che mi cave
- che ti ti cavi
- che lê o/a cave
- che niatri cavemmo
- che viatri cavæ
- che liatri cavan
Imperfetto
- che mi cavesse
- che ti ti cavesci
- che lê o/a cavesse
- che niatri cavescimo
- che viatri cavesci
- che liatri cavessan
Condiçionale
- mi cavieiva/caviæ
- ti ti caviësci
- lê o/a cavieiva/caviæ
- niatri caviëscimo
- viatri caviësci
- liatri cavieivan/caviæn
Imperativo
- cava ti!
- cavemmo niatri!
- cavæ viatri!
Partiçipio passou
- m. s. cavou
- m. p. cavæ
- f. s. cavâ
- f. p. cavæ
Gerundio
- cavando
guägnâ
Indicativo
Presente
- mi guägno
- ti ti guägni
- lê o/a guägna
- niatri guägnemmo
- viatri guägnæ
- liatri guägnan
Imperfetto
- mi guägnava
- ti ti guägnavi
- lê o/a guägnava
- niatri guägnavimo
- viatri guägnavi
- liatri guägnavan
Futuo
- mi guägniò
- ti ti guägniæ
- lê o/a guägnià
- niatri guägniemo
- viatri guägniei
- liatri guägnian
Conzontivo
Presente
- che mi guägne
- che ti ti guägni
- che lê o/a guägne
- che niatri guägnemmo
- che viatri guägnæ
- che liatri guägnan
Imperfetto
- che mi guägnesse
- che ti ti guägnesci
- che lê o/a guägnesse
- che niatri guägnescimo
- che viatri guägnesci
- che liatri guägnessan
Condiçionale
- mi guägnieiva/guägniæ
- ti ti guägniësci
- lê o/a guägnieiva/guägniæ
- niatri guägniëscimo
- viatri guägniësci
- liatri guägnieivan/guägniæn
Imperativo
- guägna ti!
- guägnemmo niatri!
- guägnæ viatri!
Partiçipio passou
- m. s. guägno
- m. p. guägni
- f. s. guägna
- f. p. guägne
Gerundio
- guägnando
ottegnî
Indicativo
Presente
- mi ottëgno
- ti t’ottëgni
- lê o/a l’ottëgne
- niatri ottegnimmo
- viatri ottegnî
- liatri ottëgnan
Imperfetto
- mi ottegniva
- ti t’ottegnivi
- lê o/a l’ottegniva
- niatri ottegnivimo
- viatri ottegnivi
- liatri ottegnivan
Futuo
- mi ottegniò
- ti t’ottegniæ
- lê o/a l’ottegnià
- niatri ottegniemo
- viatri ottegniei
- liatri ottegnian
Conzontivo
Presente
- che mi ottëgne
- che ti t’ottëgni
- che lê o/a l’ottëgne
- che niatri ottegnimmo
- che viatri ottegnî
- che liatri ottëgnan
Imperfetto
- che mi ottegnisse
- che ti t’ottegnisci
- che lê o/a l’ottegnisse
- che niatri ottegniscimo
- che viatri ottegnisci
- che liatri ottegnissan
Condiçionale
- mi ottegnieiva/ottegniæ
- ti t’ottegniësci
- lê o/a l’ottegnieiva/ottegniæ
- niatri ottegniëscimo
- viatri ottegniësci
- liatri ottegnieivan/ottegniæn
Imperativo
- ottëgni ti!
- ottegnimmo niatri!
- ottegnî viatri!
Partiçipio passou
- m. s. ottegnuo
- m. p. ottegnui
- f. s. ottegnua
- f. p. ottegnue
Gerundio
- ottegnindo
recavâ
Indicativo
Presente
- mi recavo
- ti ti recavi
- lê o/a recava
- niatri recavemmo
- viatri recavæ
- liatri recavan
Imperfetto
- mi recavava
- ti ti recavavi
- lê o/a recavava
- niatri recavavimo
- viatri recavavi
- liatri recavavan
Futuo
- mi recaviò
- ti ti recaviæ
- lê o/a recavià
- niatri recaviemo
- viatri recaviei
- liatri recavian
Conzontivo
Presente
- che mi recave
- che ti ti recavi
- che lê o/a recave
- che niatri recavemmo
- che viatri recavæ
- che liatri recavan
Imperfetto
- che mi recavesse
- che ti ti recavesci
- che lê o/a recavesse
- che niatri recavescimo
- che viatri recavesci
- che liatri recavessan
Condiçionale
- mi recavieiva/recaviæ
- ti ti recaviësci
- lê o/a recavieiva/recaviæ
- niatri recaviëscimo
- viatri recaviësci
- liatri recavieivan/recaviæn
Imperativo
- recava ti!
- recavemmo niatri!
- recavæ viatri!
Partiçipio passou
- m. s. recavou
- m. p. recavæ
- f. s. recavâ
- f. p. recavæ
Gerundio
- recavando
sciortî
Indicativo
Presente
- mi sciòrto
- ti ti sciòrti
- lê o/a sciòrte
- niatri sciortimmo
- viatri sciortî
- liatri sciòrtan
Imperfetto
- mi sciortiva
- ti ti sciortivi
- lê o/a sciortiva
- niatri sciortivimo
- viatri sciortivi
- liatri sciortivan
Futuo
- mi sciortiò
- ti ti sciortiæ
- lê o/a sciortià
- niatri sciortiemo
- viatri sciortiei
- liatri sciortian
Conzontivo
Presente
- che mi sciòrte
- che ti ti sciòrti
- che lê o/a sciòrte
- che niatri sciortimmo
- che viatri sciortî
- che liatri sciòrtan
Imperfetto
- che mi sciortisse
- che ti ti sciortisci
- che lê o/a sciortisse
- che niatri sciortiscimo
- che viatri sciortisci
- che liatri sciortissan
Condiçionale
- mi sciortieiva/sciortiæ
- ti ti sciortiësci
- lê o/a sciortieiva/sciortiæ
- niatri sciortiëscimo
- viatri sciortiësci
- liatri sciortieivan/sciortiæn
Imperativo
- sciòrti ti!
- sciortimmo niatri!
- sciortî viatri!
Partiçipio passou
- m. s. sciortio
- m. p. sciortii
- f. s. sciortia
- f. p. sciortie
Gerundio
- sciortindo