Conseggio pe-o patrimònio linguistico ligure

Conseggio ligure

DEIZE

Diçionäio italian-zeneise

separato

part. pass.
agg.
  1. distinto

    atro [ˈaːtru]

    separou [sepaˈrɔw]

    metti i vestiti puliti in un cassetto separato

    metti i vestî netti inte unn’atra cantia

  2. diviso

    spartio [sparˈtiːu]

    separou [sepaˈrɔw]

    i due appartamenti sono stati separati negli anni 90

    i doî sciti en stæti spartii di anni 90

  3. diverso

    despægio [desˈpɛːdʒu]

    è un problema separato rispetto a quello di cui parli

    o l’é un problema despægio respetto à quello che ti dixi

  4. che non vive più con il coniuge

    spartio (da qcn.) [sparˈtiːu]

    ch’o s’é spartio prop. rel. [k u ˈs e sparˈtiːu]

    ch’o s’é lasciou prop. rel. [k u ˈs e laˈsɔw]

    ha conosciuto una donna separata con due figli

    o l’à conosciuo unna dònna spartia da-o maio con doî figgi

Coniugazioni

lasciâ

Indicativo

Presente

  1. mi lascio
  2. ti ti lasci
  3. o/a lascia
  4. niatri lascemmo
  5. viatri lasciæ
  6. liatri lascian

Imperfetto

  1. mi lasciava
  2. ti ti lasciavi
  3. o/a lasciava
  4. niatri lasciavimo
  5. viatri lasciavi
  6. liatri lasciavan

Futuro

  1. mi lasciò
  2. ti ti lasciæ
  3. o/a lascià
  4. niatri lasciemo
  5. viatri lasciei
  6. liatri lascian

Congiuntivo

Presente

  1. che mi lasce
  2. che ti ti lasci
  3. che lê o/a lasce
  4. che niatri lascemmo
  5. che viatri lasciæ
  6. che liatri lascian

Imperfetto

  1. che mi lascesse
  2. che ti ti lascesci
  3. che lê o/a lascesse
  4. che niatri lascescimo
  5. che viatri lascesci
  6. che liatri lascessan

Condizionale

  1. mi lascieiva/lasciæ
  2. ti ti lasciësci
  3. o/a lascieiva/lasciæ
  4. niatri lasciëscimo
  5. viatri lasciësci
  6. liatri lascieivan/lasciæn

Imperativo

  1. lascia ti!
  2. lascemmo niatri!
  3. lasciæ viatri!

Participio passato

  1. m. s. lasciou
  2. m. p. lasciæ
  3. f. s. lasciâ
  4. f. p. lasciæ

Gerundio

  1. lasciando
spartî

Indicativo

Presente

  1. mi spartiscio
  2. ti ti spartisci
  3. o/a spartisce
  4. niatri spartimmo
  5. viatri spartî
  6. liatri spartiscian

Imperfetto

  1. mi spartiva
  2. ti ti spartivi
  3. o/a spartiva
  4. niatri spartivimo
  5. viatri spartivi
  6. liatri spartivan

Futuro

  1. mi spartiò
  2. ti ti spartiæ
  3. o/a spartià
  4. niatri spartiemo
  5. viatri spartiei
  6. liatri spartian

Congiuntivo

Presente

  1. che mi spartisce
  2. che ti ti spartisci
  3. che lê o/a spartisce
  4. che niatri spartimmo
  5. che viatri spartî
  6. che liatri spartiscian

Imperfetto

  1. che mi spartisse
  2. che ti ti spartisci
  3. che lê o/a spartisse
  4. che niatri spartiscimo
  5. che viatri spartisci
  6. che liatri spartissan

Condizionale

  1. mi spartieiva/spartiæ
  2. ti ti spartiësci
  3. o/a spartieiva/spartiæ
  4. niatri spartiëscimo
  5. viatri spartiësci
  6. liatri spartieivan/spartiæn

Imperativo

  1. spartisci ti!
  2. spartimmo niatri!
  3. spartî viatri!

Participio passato

  1. m. s. spartio
  2. m. p. spartii
  3. f. s. spartia
  4. f. p. spartie

Gerundio

  1. spartindo

Declinazioni

m. s m. p f. s f. p
atro atri atra atre
despægio despægi despægia despæge
separou separæ separâ separæ
spartio spartii spartia spartie
Ben che scià en in sciâ verscion zeneise do scito, o DEIZE o l’é un diçionäio italian-zeneise: i contegnui de ste pagine en donca scriti in italian.