Conseggio pe-o patrimònio linguistico ligure

Conseggio ligure

DEIZE

Diçionäio italian-zeneise

trionfare

v. intr.
  1. trionfâ [trjuŋˈfaː]

Coniugaçioin

trionfâ

Indicativo

Presente

  1. mi trionfo
  2. ti ti trionfi
  3. o/a trionfa
  4. niatri trionfemmo
  5. viatri trionfæ
  6. liatri trionfan

Imperfetto

  1. mi trionfava
  2. ti ti trionfavi
  3. o/a trionfava
  4. niatri trionfavimo
  5. viatri trionfavi
  6. liatri trionfavan

Futuo

  1. mi trionfiò
  2. ti ti trionfiæ
  3. o/a trionfià
  4. niatri trionfiemo
  5. viatri trionfiei
  6. liatri trionfian

Conzontivo

Presente

  1. che mi trionfe
  2. che ti ti trionfi
  3. che lê o/a trionfe
  4. che niatri trionfemmo
  5. che viatri trionfæ
  6. che liatri trionfan

Imperfetto

  1. che mi trionfesse
  2. che ti ti trionfesci
  3. che lê o/a trionfesse
  4. che niatri trionfescimo
  5. che viatri trionfesci
  6. che liatri trionfessan

Condiçionale

  1. mi trionfieiva/trionfiæ
  2. ti ti trionfiësci
  3. o/a trionfieiva/trionfiæ
  4. niatri trionfiëscimo
  5. viatri trionfiësci
  6. liatri trionfieivan/trionfiæn

Imperativo

  1. trionfa ti!
  2. trionfemmo niatri!
  3. trionfæ viatri!

Partiçipio passou

  1. m. s. trionfou
  2. m. p. trionfæ
  3. f. s. trionfâ
  4. f. p. trionfæ

Gerundio

  1. trionfando